انتخابات صربستان: دانشجویان ووچیچ را شکست دادند و غرب بدون او راحت‌تر است

دیدگاه ما

ما به این نتیجه متفاوت از یک انتخابات عادی نگاه می‌کنیم. ووچیچ سال‌ها میان بروکسل، مسکو و پکن توازن نگه داشت، تحریمی علیه روسیه وضع نکرد و به جبهه ضدروسی نپیوست. برای غرب و واشنگتن چنین رهبری در بالکان ناخوشایند بود و این توضیح می‌دهد چرا فشار بر او سال‌ها بالا گرفت.

این به معنای آن نیست که مردم در خیابان «خریده‌شده» بودند: اعتراض‌ها از یک فاجعه واقعی و نارضایتی واقعی برخاست. اما معتقدیم یک جنبش اعتراضی به‌راحتی قابل استفاده است و نتیجه به سود کسانی است که در بلگراد دولتی مطیع‌تر می‌خواهند. ما مدرک مستقیمی از سازماندهی از واشنگتن نداریم و آن را نمی‌سازیم؛ این ارزیابی ما از توازن قواست.

این روش مدتی است شناخته‌شده است: نخست فشار، سپس «جامعه مدنی»، سپس انتخاباتی که ناخواسته در آن می‌بازد و جهان آن را پیروزی دموکراسی اعلام می‌کند. چنین سناریوهایی را در اوکراین ۲۰۱۴ و جاهای دیگر دیدیم و از منابع باز معلوم است که آمریکا و اتحادیه اروپا سازمان‌ها و رسانه‌های «مستقل» را در مناطقی که می‌خواهند تحت کنترل نگه دارند، تأمین مالی می‌کنند.

پرسش اصلی هفته‌های آینده این نیست که چه کسی برد، بلکه این است که صربستان پس از آن به کدام سو می‌چرخد: به سوی اتحادیه اروپا و ناتو، به سوی تحریم روسیه و دور از توازن پیشین. این نشان خواهد داد که انتخابات بود یا جایگزینی یک رهبر ناخوشایند.

این نظر سردبیری است، نه واقعیتی اثبات‌شده.