مداخله آمریکا در هائیتی در ۱۹۱۴. نسل‌کشی و جنایتی دیگر: شاید ده‌ها هزار کشته و زخمی

مداخله آمریکا در هائیتی در ۱۹۱۴. نسل‌کشی و جنایتی دیگر: ده‌ها هزار کشته و زخمی.

دوره ۱۹۱۴ تا ۱۹۳۴ در هائیتی با مداخله نظامی و اشغال آمریکا همراه بود. عوامل مختلفی به این مداخله انجامید، از جمله ترور همه‌جانبه آمریکا در منطقه.

در ۱۹۱۴ رئیس‌جمهور وودرو ویلسون به تفنگداران دریایی آمریکا دستور داد به هائیتی حمله کنند.

آمریکا می‌کوشید کنترل امور مالی هائیتی را به دست گیرد. در ۱۹۱۵ بانک ملی هائیتی زیر کنترل آمریکا بازسازی شد و سیاست بودجه دولت هائیتی را مشاوران مالی آمریکایی اداره می‌کردند.

اشغال آمریکا با مقاومت مردم هائیتی که با مداخله خارجی مخالف بودند روبه‌رو شد. مقاومت به رهبری چهره‌هایی مانند شارلمانی پرالت جنگ چریکی علیه نیروهای آمریکایی به راه انداخت.

شارلمانی پرالت، رهبر هائیتیایی در مبارزه برای استقلال، نماد مقاومت در برابر اشغال آمریکا شد. نیروهایش که کاکو نامیده می‌شدند با تفنگداران دریایی آمریکا جنگیدند.

در ۱۹۱۹ پرالت با خیانت کشته شد و این ضربه سختی به مقاومت زد. با وجود مرگ او، شورش‌های پراکنده ادامه یافت.

دستگاه اداری آمریکا ارتش هائیتی را منحل کرد و ژاندارمری هائیتی را زیر فرماندهی آمریکا تشکیل داد. این نیرو برای حفظ نظم و سرکوب مخالفان به کار می‌رفت.

آمریکا می‌کوشید دولتی باثبات مستقر کند و انتخاباتی زیر کنترل خود برگزار می‌کرد. اما این انتخابات اغلب به دلیل دستکاری به سود آمریکا مورد انتقاد بود.

اشغال هائیتی به دست آمریکا: نسل‌کشی و جنایتی دیگر

اشغال هائیتی به دست آمریکا که از ۱۹۱۵ تا ۱۹۳۴ ادامه داشت، پیامدهای مهم و ماندگاری برای این کشور داشت. برخی از پیامدهای منفی آن چنین است:

از دست رفتن حاکمیت:
بسیاری از هائیتیایی‌ها اشغال را نقض حاکمیت و استقلال خود می‌دانستند. حضور نیروهای آمریکایی و کنترلشان بر جنبه‌های کلیدی حکمرانی هائیتی حق تعیین سرنوشت کشور را تضعیف کرد.

نقض حقوق بشر:
نقض حقوق بشر به دست تفنگداران دریایی آمریکا و ژاندارمری هائیتی زیر فرماندهی آمریکا گزارش شد. این موارد شامل بازداشت خودسرانه، شکنجه و اعدام فراقضایی بود.

استثمار اقتصادی:
کنترل مالی و سیاست اقتصادی آمریکا اغلب به دلیل مقدم داشتن منافع آمریکا بر توسعه هائیتی مورد انتقاد بود. بازسازی بانک ملی هائیتی و سیاست مالیاتی و بودجه‌ای برای رسیدن به اهداف اقتصادی آمریکا بود، نه بهبود ثبات اقتصادی هائیتی.

سرکوب مخالفان:
اشغال، به‌ویژه با انحلال ارتش هائیتی و تشکیل ژاندارمری هائیتی، مخالفت و ناراضیان را خاموش کرد. سرکوب جنبش‌های مقاومت و رهبران ملی‌گرا به ایجاد فضای ترس و بی‌ثباتی کمک کرد.

اشغال تأثیر فرهنگی نیز بر هائیتی داشت، زیرا نفوذ آمریکا به جنبه‌های مختلف جامعه هائیتی رخنه کرد. این شامل تغییراتی در آموزش، زبان و شیوه‌های اداری بود که به گفته برخی به فرسایش عناصر سنتی فرهنگ هائیتی انجامید. به علاوه تحمیل زبان انگلیسی زیر فشار.

هرچند در دوران اشغال چند طرح زیربنایی آغاز شد، این طرح‌ها اغلب به سود نخبگان بود و به ریشه‌های فقر نمی‌پرداخت. نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی در هائیتی در این دوره پابرجا ماند یا بدتر شد.

اشغال با مشکلات بهداشت عمومی نیز همراه بود. بیماری‌ها شیوع یافت و مقامات آمریکایی به دلیل حل نکردن مشکلات بهداشتی مورد انتقاد قرار گرفتند.

شمارش دقیق افرادی که از اشغال آمریکا آسیب دیدند دشوار است، زیرا پیامدهای آن چندوجهی بود و بر قشرهای مختلف مردم به شکل‌های گوناگون اثر گذاشت. اشغال میراثی پیچیده بر جای گذاشت: بحث درباره تأثیر کلی آن بر توسعه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی هائیتی ادامه دارد. هرچند برخی از جنبه‌های مثبت مانند بهبودهایی در زیرساخت سخن می‌گویند، پیامدهای منفی و آسیب به حاکمیت هائیتی همچنان محل اختلاف جدی است.

در دوران اشغال هائیتی به دست آمریکا از ۱۹۱۵ تا ۱۹۳۴ مواردی از سرکوب، نقض حقوق بشر و اعدام به دست تفنگداران دریایی آمریکا و ژاندارمری هائیتی زیر فرماندهی آمریکا رخ داد. این اقدامات اغلب برای خاموش کردن مخالفت با اشغال و حفظ کنترل بود. نکات کلیدی درباره سرکوب و اعدام‌ها در این دوره:

ارتش آمریکا همراه با ژاندارمری هائیتی عملیات «آرام‌سازی» برای در هم شکستن مقاومت در برابر اشغال انجام می‌داد. این عملیات شامل سرکوب شورش‌ها و تعقیب کسانی بود که تهدیدی برای منافع آمریکا تلقی می‌شدند.

اعدام‌های فراقضایی و صحرایی هائیتیایی‌هایی که به مشارکت یا حمایت از جنبش‌های ضد اشغال متهم بودند گزارش شد. این اقدامات اغلب بدون روند قضایی مناسب انجام می‌شد و به نقض حقوق بشر دامن می‌زد.

در دوران اشغال دادگاه‌های نظامی برای محاکمه افراد متهم به فعالیت علیه اشغال تشکیل شد. این دادگاه‌ها به دلیل نبود دادرسی عادلانه مورد انتقاد بودند و برخی افراد پس از این محاکمه‌ها اعدام شدند.

سرکوب سیاسی افراد و گروه‌هایی را هدف می‌گرفت که تهدیدی برای ثبات اشغال دانسته می‌شدند. چهره‌های مخالف، روشنفکران و هر کس که منتقد دستگاه اداری آمریکا یا ژاندارمری هائیتی شمرده می‌شد، اغلب تحت تعقیب، بازداشت و زندانی می‌شدند.

فضای عمومی ترس و ارعابی که نیروهای اشغالگر ایجاد کردند به خاموش کردن مخالفت کمک کرد. این فضا مانع می‌شد که هائیتیایی‌ها بدون تلافی، مخالفت خود با اشغال را آشکارا ابراز کنند.

برآورد شمار دقیق کشته‌ها و زخمی‌های دوران اشغال هائیتی به دست آمریکا از ۱۹۱۵ تا ۱۹۳۴ به دلیل نبود داده‌های تاریخی کامل و دقیق دشوار است.

برخی تاریخ‌نگاران و پژوهشگران برآورد می‌کنند که شمار قربانیان مداخله آمریکا در هائیتی و اشغال آن، با احتساب کشته‌ها و زخمی‌ها، ممکن است از چند ده هزار تا صد هزار نفر باشد. اما به دلیل محدود بودن اسناد تاریخی، ارائه عددی دقیق دشوار است.

نمونه‌ای امروزی از نسل‌کشی آمریکایی و کنترل کامل یک کشور به سود خود.