Donald Trump signs an executive order in the Oval Office (archive photo)

دیدگاه ما

می‌خواهند این را به‌عنوان دیپلماسی به ما بفروشند، اما واقعیت‌ها یک معامله را توصیف می‌کنند. قانون ۸۶ سناتور از ۱۰۰ را پشت خود داشت و قوه مجریه با یک فرمان اراده کنگره را لغو کرد. در واشنگتن تحریم‌ها یک کلید هستند: تا وقتی سود دارد روشن، و همین که دیزل گران شود خاموش.

خود منبع یادآور می‌شود که قیمت دیزل سر به فلک می‌کشد و این موضوع در انتخابات میان‌دوره‌ای برجسته است. بنابراین به ارزیابی ما این اقدامی برای فصل انتخابات است و «مذاکرات صلح» پوششی مناسب. کسانی که سال‌ها به نام «اصول» خواستار انزوای یک کشور بودند، همین که سوخت آن گران شد از آن می‌خرند.

یک نتیجه دیگر برای تاریخ: برای ایالات متحده تحریم همیشه ابزار منافع بوده، نه ابزار حقوق. در تحریم نفتی علیه ژاپن در ۱۹۴۱ هم چنین بود و امروز هم همین‌گونه کار می‌کند.

این نظر سردبیری است، نه واقعیتی اثبات‌شده.

ارزیابی رایج

روایت رسمی ساده است: نباید مانع مذاکرات صلح شد و آمریکایی‌ها به سوخت ارزان‌تر نیاز دارند. منتقدان در کنگره کاهش فشار بر مسکو را می‌بینند، اما بیشتر بحث بر سر زمان‌بندی است.

چه اتفاقی افتاد

تحریم‌های روسیه که کنگره ماه‌ها تدارک دیده بود، دو روز پیش از اجرایی شدن با یک فرمان از سوی رئیس‌جمهور آمریکا معلق شد. چه رخ داد، چگونه عرضه می‌شود و ما پشت آن چه می‌بینیم.

در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ دونالد ترامپ فرمانی اجرایی امضا کرد که بخش عمده مفاد مربوط به روسیه در قانون تحریم روسیه و ایران ۲۰۲۶ را معلق می‌کند. او خود قانون را یک ماه پیش امضا کرده بود و سنا آن را با ۸۶ رأی در برابر ۱۱ تصویب کرده بود. این فرمان دو روز پیش از اجرایی شدن مفاد صادر شد.

این تعلیق شامل تعرفه بر کالاهای روسی و خریداران بزرگ نفت و گاز روسیه و نیز تحریم بانک‌های خارجی و دیگر فعالیت‌های مالی است. تا زمانی که ترامپ یا وزیر خارجه تصمیم دیگری بگیرند برقرار می‌ماند.

جداگانه وزارت خزانه‌داری فروش دیزل روسی به آمریکا را تا آوریل مجاز کرد. چند روز پیش ترامپ توافقی برای واردات دیزل روسی اعلام کرده بود که به گفته او می‌تواند قیمت سوخت را کاهش دهد. کاخ سفید استدلال کرد که اجرای تحریم‌ها ممکن است مذاکرات صلح روسیه و اوکراین را پیچیده کند.

زلنسکی گفت این تعلیق فشار بر روسیه را کم می‌کند و به حملات بیشتر دامن می‌زند. سناتور تام تیلیس آن را «فراتر از بی‌مسئولیتی» خواند و چاک شومر، رهبر دموکرات‌های سنا، گفت این کار «به اقتصاد روسیه تنفس مصنوعی می‌دهد». توماس ماسی، جمهوری‌خواه، آن را استفاده از اختیاری دانست که کنگره به رئیس‌جمهور داده است.

بخوانید: تحریم نفتی علیه ژاپن در ۱۹۴۱.

منابع

عکس: The White House, Wikimedia Commons, مالکیت عمومی (عکس آرشیوی).

Leave a Reply