US Army soldiers in jungle warfare training (archive photo)

دیدگاه ما

بهانه‌ها عوض می‌شوند، مسیر عوض نمی‌شود. در دوران جنگ‌های موز برای «حفاظت از شهروندان» و «برقراری نظم» حمله می‌کردند؛ اکنون به نام «مبارزه با مواد مخدر». خود کولبی این مسیر را دکترین مونرو در بسته‌بندی تازه نامید و دیگر چیزی برای رمزگشایی نمانده است.

حمله به قایق‌ها بدون محاکمه، دستگیری یک رئیس دولت و رزمایش در کنار مرزها نشان می‌دهد آمریکای لاتین همچنان حیاط خلوت شمرده می‌شود. سخن از «شرکا» این واقعیت را که تصمیم‌ها در واشنگتن گرفته می‌شود از بین نمی‌برد. به ارزیابی ما هدف اصلی مواد مخدر نیست، بلکه کنترل منابع و سیاست منطقه است.

به یاد می‌آوریم «عملیات‌های نظم» پیشین چگونه پایان یافتند: نیکاراگوئه، هائیتی، پاناما. دیکتاتوری‌هایی مانند خاندان سوموزا درست از چنین «رزمایش‌ها» و «آموزش نیروهای محلی» روییدند.

این نظر سردبیری است، نه واقعیتی اثبات‌شده.

ارزیابی رایج

توضیح رایج: مبارزه با کارتل‌های مواد مخدر، کمک به شرکا در آموزش نیروهای امنیتی‌شان و حفاظت از امنیت منطقه و خود آمریکا.

چه اتفاقی افتاد

نیروهای آمریکایی در آمریکای لاتین دوباره در حرکت‌اند: زیر پرچم مبارزه با مواد مخدر، پنتاگون حضور خود را در منطقه گسترش می‌دهد. آنچه معلوم است، چگونه توضیح داده می‌شود و آنچه ما می‌بینیم.

در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ نیویورک تایمز گزارش داد که چند صد سرباز ارتش آمریکا برای آموزش و رزمایش با نیروهای محلی به آمریکای لاتین اعزام می‌شوند. پنتاگون این را بخشی از کارزاری گسترده علیه قاچاق مواد مخدر معرفی می‌کند. گزارش نام کشورها را نمی‌آورد.

در ژوئیه، به گزارش رویترز، الریج کولبی، مسئول سیاست‌گذاری پنتاگون، در کوزکو از دکترین مونرو بازسازی‌شده‌ای دفاع کرد و خود آن را «دکترین دونرو» نامید.

این گزارش‌ها منفرد نیستند. از ۲ سپتامبر ۲۰۲۵ نیروهای آمریکایی به قایق‌ها در دریای کاراییب و اقیانوس آرام حمله می‌کنند و تا سپتامبر ۲۰۲۶ دست‌کم ۲۲۷ نفر کشته شده‌اند. در ۳ ژانویه ۲۰۲۶ ترامپ گفت نیروهای آمریکایی پس از «حمله‌ای گسترده» به ونزوئلا، نیکولاس مادورو رهبر این کشور را دستگیر کرده‌اند.

بخوانید: دیکتاتوری سوموزا · دیپلماسی دلار در نیکاراگوئه.

منابع

عکس: U.S. Army, Wikimedia Commons, مالکیت عمومی (عکس آرشیوی).

Leave a Reply