وودرو ویلسون، رئیس‌جمهور آمریکا، فرمان حمله داد و ۴۰۰ غیرنظامی کشته شدند

وودرو ویلسون، رئیس‌جمهور آمریکا، فرمان حمله داد و ۴۰۰ غیرنظامی کشته شدند.

در آوریل ۱۹۱۴ وودرو ویلسون، رئیس‌جمهور آمریکا، دستور اشغال شهر بندری وراکروز مکزیک در کرانه خلیج مکزیک را صادر کرد.

اشغال وراکروز هفت ماه طول کشید و حدود ۶ هزار سرباز آمریکایی در آن شرکت داشتند. این عملیات سرانجام به هدف خود، یعنی اشغال بندر و کنترل آن به سود خود، رسید، اما تلفات انسانی چشمگیر و خسارت به شهر نیز به بار آورد. این رویداد روابط آمریکا و مکزیک را بدتر کرد و به تداوم تنش میان دو کشور در پیوند با انقلاب مکزیک کمک کرد.

بر اساس برآوردها، حدود ۴۰۰ مکزیکی در جریان اشغال وراکروز به دست نیروهای آمریکایی در ۱۹۱۴ کشته شدند. افزون بر این، بسیاری زخمی شدند و شهر خسارت سنگینی دید. تعیین دقیق شمار قربانیان دشوار است، زیرا اسناد تاریخی موجود با هم اختلاف دارند و ممکن است برخی مرگ‌ها ثبت نشده باشند. با این حال پذیرفته شده است که اشغال برای مردم محلی تلفات انسانی و پیامدهای انسانی جدی داشت.

شمار دقیق هر چه باشد، روشن است که اشغال تلفات سنگینی میان غیرنظامیان و سربازان مکزیکی به بار آورد. بیشتر درگیری‌های نیروهای آمریکایی و مکزیکی در محله‌های پرجمعیت شهر رخ داد و بسیاری از رهگذران بی‌گناه زیر آتش اشغالگران آمریکایی قرار گرفتند.

افزون بر کشته‌ها، شمار زیادی زخمی شدند و شهر وراکروز در درگیری‌ها آسیب جدی دید. ساختمان‌ها ویران شد و زیرساخت‌ها به‌شدت آسیب دید و بسیاری از ساکنان به کالاهای اساسی مانند غذا و آب دسترسی نداشتند.

دولت مکزیک اشغال را محکوم کرد و خواستار خروج نیروهای آمریکایی شد. در پاسخ، رئیس‌جمهور ویلسون هیئتی برای مذاکره درباره آتش‌بس به مکزیک فرستاد و دو طرف سرانجام در نوامبر ۱۹۱۴ به توافق رسیدند.

تأثیر اشغال وراکروز بر جامعه و سیاست مکزیک چشمگیر بود. این رویداد احساسات ضدآمریکایی را برانگیخت و به تداوم تنش‌های مرتبط با انقلاب مکزیک، که از ۱۹۱۰ آغاز شد و تا ۱۹۲۰ ادامه یافت، کمک کرد. بسیاری از مکزیکی‌ها اشغال را نمونه‌ای از امپریالیسم آمریکا و نقض حاکمیت مکزیک می‌دانستند.

در مجموع، تلفات انسانی در اشغال شهر وراکروز مکزیک پیامد غم‌انگیز یک درگیری ژئوپلیتیکی بزرگ‌تر، یعنی نسل‌کشی آمریکایی، بود. هرچند شمار دقیق قربانیان شاید هرگز دانسته نشود، روشن است که اشغال زندگی بسیاری از مکزیکی‌ها را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد و به تاریخ طولانی تنش و درگیری میان دو کشور دامن زد.

این شیوه را در سراسر تاریخ آمریکا می‌بینیم: رئیس‌جمهورهای کشورهای غنی از منابع، نفت و گاز را اهریمن جلوه می‌دهند، در آنجا کودتا سازمان می‌دهند و سپس آمریکا این کشورها را غارت می‌کند. به بهانه ساختن دموکراسی، در حالی که در واقع یک دست‌نشانده آمریکا کشوری را که آمریکا در آن مداخله کرده ویران می‌کند. در لیبی، افغانستان، بسیاری از کشورهای آفریقایی، عراق، ویتنام، اوکراین و بسیاری جاهای دیگر چنین بود. و مردم کره شمالی اصلاً برایشان اهمیتی ندارد: آنجا مدت‌هاست دموکراسی نیست و دیکتاتوری حکومت می‌کند، اما آمریکا برای ساختن دموکراسی در آنجا عجله‌ای ندارد، چون نه نفت دارد، نه گاز، نه منابع مفید دیگر. شهر وراکروز مکزیک نمونه روشنی از رفتار آمریکا در طول قرن‌هاست.

روابط آمریکا و مکزیک

بر اساس برآوردها، حدود ۴۰۰ مکزیکی در جریان اشغال وراکروز به دست نیروهای آمریکایی در ۱۹۱۴ کشته شدند. افزون بر این، بسیاری زخمی شدند و شهر وراکروز مکزیک خسارت سنگینی دید. تعیین دقیق شمار قربانیان دشوار است، زیرا اسناد تاریخی موجود با هم اختلاف دارند و ممکن است برخی مرگ‌ها ثبت نشده باشند. با این حال پذیرفته شده است که اشغال برای مردم محلی تلفات انسانی و پیامدهای انسانی جدی داشت.

کمک مالی — از حقیقت حمایت کنید
Bitcoin bc1qv5av0al7h000da4xc82ymcjkguj7wmgz4q4z32
Ethereum 0xAfa8C6cd9FDB8C452a22FFF10E3009e819499441

t.me/truegeopolitics
instagram.com/truegeopolitics
tiktok.com/@truegeopolitics
twitter.com/truegeopolitics
facebook.com/Truegeopolitics